«Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Գագիկ Ծառուկյանի նախկինում բռնագանձված առյուծի մահվան դեպքը պետք է դիտարկել ոչ միայն կենդանաբանական, այլև հոգեբանական և իրավական տեսանկյունից։
Իմ կարծիքով, կենդանի պահող մարդու համար իր սիրելի կենդանու սպանությունը հաճախ ավելի խորը և ավելի ցավոտ հոգեկան վնաս է պատճառում, քան, օրինակ, ազատազրկումը կամ գույքի բռնագանձումը։ Այս հոգեբանական կապը, որը հիմնված է սիրո և հավատարմության վրա, կոտրվում է, և դա կարող է ունենալ ծանր հետևանքներ։
Հենց այս տեսանկյունից եմ նաև մեկնաբանում Գագիկ Ծառուկյանի առյուծի սպանության դեպքը։ Այս իրադարձությունը, իմ կարծիքով, պայմանավորված է ոչ թե կենդանու հիվանդության կամ անզգայացմանց հետ կապված բարդությունների հետ, այլ ուղղակիորեն չար մտադրության արդյունք է։ Այն, որ այս գործողությունը կատարվել է պետական մարմինների կողմից, իսկ դրա հետևանքը՝ կենդանու մահը, ինձ հիշեցնում է դիկտատորի ուղղակի հրահանգը, որի նպատակը ոչ թե օրինականությունն է, այլ հզորության և վերահսկողության ցուցադրումը։
Այսպիսով, ես նման գործողությունները համարում եմ ոչ միայն ողորմելի, այլև նվաստացուցիչ՝ ոչ միայն կենդանու նկատմամբ, այլև մարդկային արժանապատվության և իրավունքների նկատմամբ։ Դեպքի հանգամանքները պահանջում են խորհրդարանական և իրավական մարմինների լայնածավալ քննարկում և անհատույլ պատասխան։
